«نسلكُشی آگاهی» در غزه؛ از تخریب آموزش تا فروپاشی مشروعیت نهادهای بینالمللی
دكتر عماد نجار در گفتگو با برنامه «جهان سیاست» با تأكید بر مفهوم «نسلكُشی آگاهی» در غزه، تخریب گسترده مراكز آموزشی و جلوگیری از ورود امكانات آموزشی را نقض صریح توافقنامه آتشبس و اسناد حقوق بشری دانست.
وی سكوت نهادهای بینالمللی بهویژه سازمان ملل متحد را نشانه بحران مشروعیت نظام جهانی و وابستگی ساختاری آن به قدرتهای مسلط توصیف كرد.
برنامه «جهان سیاست» در بخش «با تحلیلگران» در گفتوگو با دكتر عماد نجار، به بررسی مفهوم «نسلكُشی آگاهی» و مصادیق آن در نوار غزه پرداخت.
دكتر نجار در پاسخ به این پرسش كه این مفهوم چه پیشینهای در ادبیات علوم سیاسی و مطالعات انتقادی دارد و چرا امروز درباره غزه مطرح میشود، با اشاره به نقض آشكار توافقنامه آتشبس گفت:
علیرغم مفاد صریح این توافقنامه، رژیم صهیونیستی مانع ورود امكانات، تجهیزات، مواد غذایی و حتی مصالح لازم برای ساخت و بازسازی مراكز حیاتی در غزه میشود؛ آن هم در شرایطی كه این توافق با حضور و تعهد رسمی كشورهای مختلف به امضا رسیده است.
وی افزود: طرف فلسطینی به تعهدات خود پایبند بوده، اما طرف صهیونیستی از اجرای مفاد توافق سر باز میزند و جامعه جهانی نیز در برابر این جنایت و مصداق روشن نسلكُشی، سكوتی معنادار اختیار كرده است؛ سكوتی كه به گفته این كارشناس، پیامدهای سنگینی برای كلیت جامعه بینالملل خواهد داشت.
این تحلیلگر مسائل بینالملل با انتقاد از عملكرد نهادهای جهانی تأكید كرد: امروز افكار عمومی جهان به این آگاهی رسیده است كه بسیاری از سازمانها و نهادهای بینالمللی، عملاً منافع ملتها را نمایندگی نمیكنند و خواسته یا ناخواسته، در خدمت قدرتهای بزرگ قرار دارند؛ چراكه ساختار تصمیمگیری، بودجه، مدیریت و حتی جهتگیری این نهادها عمدتاً توسط غرب، بهویژه ایالات متحده آمریكا، تعیین میشود.
در ادامه این گفتوگو، این پرسش مطرح شد كه محرومسازی گسترده كودكان از آموزش، بر اساس اسناد بینالمللی حقوق بشر چه پیامدهایی دارد؟
دكتر نجار در پاسخ گفت: در حال حاضر حدود 95 تا 97 درصد مراكز آموزشی در غزه از بین رفته و عملاً امكان هیچگونه فعالیت آموزشی وجود ندارد. بر اساس آمارهای منتشرشده، اگر این روند ادامه یابد، تا دو سال آینده حدود 600 هزار نفر از حق تحصیل محروم خواهند شد.
وی با استناد به قطعنامههای 4/8 و 3/44 شورای حقوق بشر خاطرنشان كرد: طبق این اسناد، هیچ كشور، نهاد یا سازمانی حق ندارد مانع ایجاد زیرساختهای اساسی یك جامعه، بهویژه زیرساختهایی كه بنیان فهم، آگاهی و آموزش انسانی را شكل میدهند، شود. افزون بر این، سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به آن موظفاند در رساندن امكانات و تجهیزات لازم به این مناطق، بدون هیچ مانعی، كمكرسانی كنند.
این كارشناس در پایان تأكید كرد: استمرار چنین رفتارهایی نشان میدهد كه این رژیم توانی فراتر از اتكا به زور و نقض مستمر قوانین بینالمللی ندارد و بر اساس همین ماهیت، مطابق با فرمایش مقام معظم رهبری، محكوم به زوال است.