شیوا ارسطویی در ادبیات داستانی منحصربه فرد بود

شهاب شهرزاد مجری عصرهنر گفت: كوچ نابهنگام شیوا ارسطویی نویسنده و شاعری كه با نگاهی تازه و زبانی صیقل‌خورده روایتگر تنهایی و پیچیدگی‌های روان انسان معاصر بود.

29 اسفند سال 1404 در حالی به پایان رسید كه شماری از برجسته‌ترین چهره‌های ادبی، نقد و پژوهش رخ در نقاب خاك كشیدند.

سالی كه گذشت تنها عبور ثانیه‌ها نبود بلكه كوچ سرمایه‌های فرهنگی بود؛ افرادی كه هر یك به تنهایی بخشی از اعتبار و تمدنی ایران را در جهان معاصر نمایندگی می‌كردند.

از تصحیح‌گران نستوه شاهنامه كه هویت ملی را صیقل دادند تا نظریه‌پردازان پیش‌رو كه زبان را از بند كلیشه‌ها رهاندند و معمارانی كه نظم دستورزبان را برای نسل‌های بعد به یادگار گذاشتند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی رادیو ایران، «عصر هنر» در واپسین روزهای سال، به یاد این صداهای خاموش اما ماندگار، مكثی كوتاه دارد.

شهاب شهرزاد مجری این برنامه، با یاد شیوا ارسطویی، نویسنده‌ای جسور و پیشرو، به جهان روایت‌های عمیق و انسانی او نزدیك می‌شود؛ صدایی كه رفت، اما ردّش در ادبیات ایران باقی‌ست.

اردیبهشت سال 1404 با كوچ نابهنگام شیوا ارسطویی نویسنده و شاعری كه با نگاهی تازه و زبانی صیقل‌خورده روایتگر تنهایی و پیچیدگی‌های روان انسان معاصر بود؛ رنگ سوگ به خود گرفت.

ارسطویی از چهره‌های شاخص نسل داستانی دهه‌های 60 و 70 محسوب می‌شود كه توانست صدای منحصر به فرد و پیش‌رو در ادبیات داستانی ایجاد كند.