انسانی كه در طبیعت آرام‌تر است

حیاط پر بود از صدا، بچه‌هایی كه تا دیروز یكدیگر را نمی‌شناختند حالا دنبال یكدیگر می‌دویدند؛ در خاطرات جنگ بشنوید.

جاده خاكی بود همیشه همین بود سوت و كور و آرام اما این بار رد چرخ‌ها بیشتر شده بود كریم كنار در حیاط ایستاده بود و به خودروهای غیرآشنایی نگاه می‌كرد كه به روستا می‌آمدند.
هر یك از خودروها كه حالا دیگر آشنا بودند اتاقی گرفتند ما این روزها میزبان آنها بودیم.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی رادیو ایران، خاطرات جنگ در قالب داستانك روایتی را از این حكایت شرح داده است.

در بخشی از این داستانك آمده، حیاط پر بود از صدا، بچه‌هایی كه تا دیروز یكدیگر را نمی‌شناختند حالا دنبال یكدیگر می‌دویدند.

مردی كه به دیوار تكیه زده بود نگاهی به كریم اهل روستا و صاحب‌خانه كرد و گفت اینجا آرام‌تر است كریم در پاسخ گفت طبیعت، به انسان آرامش می‌بخشد.