ابوالقاسم فردوسی طوسی شاعر حماسه‌سرای ایرانی و سراینده شاهنامه، حماسه ملی ایران، است. برخی فردوسی را بزرگ‌ترین سراینده پارسی‌گو دانسته‌اند كه از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را حكیم سخن و حكیم طوس گویند.

پژوهشگران سرودن شاهنامه را برپایه شاهنامه ابومنصوری از زمان سی سالگی فردوسی می‌دانند. تنها سروده‌ای كه روشن شده از اوست، خود شاهنامه است. شاهنامه پرآوازه‌ترین سروده فردوسی و یكی از بزرگ‌ترین نوشته‌های ادبیات كهن پارسی است.

برخی می‌گویند فردوسی، شاهنامه را برای دریافت صله و پاداش سلطان محمودغزنوی سروده این در حالی است كه شواهد این را نمی‌گوید.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی رادیو ایران،محمدجعفر محمدزاده پژوهشگر زبان و ادب فارسی در برنامه پارسی‌گویان در این باره صحبت كرده است.

این پژوهشگر زبان و ادب فارسی معتقد است فردوسی شاهنامه را برای دریافت پاداش نسروده است این اتهام ناروا را نظامی عروضی به او زده است.

وی می گوید: حكیم ابوالقاسم فردوسی فرد ثروتمندی بوده و تمام عمر خود را صرف سرودن این كتاب كرده است.